W Łucku przedstawiono książkę o wołyńskich Czechach
28 marca w Centrum Informacji Turystycznej i Usług odbyła się prezentacja książki dr hab. Switłany Szulhi «Czesi na Zachodnim Wołyniu: od osiedlenia do reemigracji».
Wołyń przez lata był regionem wieloetnicznym i wielowyznaniowym. Osiedlali się tu uchodźcy i osadnicy, którzy zakładali wsie i miasteczka, tworzyli wspólnoty. Monografia «Czesi na Zachodnim Wołyniu: od osiedlenia do reemigracji» przybliża jedną z mało znanych stron przeszłości naszego kraju – historię wołyńskich Czechów.
Opisując pojawienie się czeskiej społeczności i jej życie na terytorium Wołynia, autorka przeanalizowała przyczyny i czynniki związane z osiedleniem i późniejszą reemigracją Czechów. Switłana Szulha podkreśliła, że pielęgnowanie języka ojczystego, zwyczajów, tradycji prowadzenia gospodarstw było dla Czechów ważnym czynnikiem samoidentyfikacji. Autorka opowiedziała także o stanowisku wołyńskich Czechów w okresie I wojny światowej, m.in. o tak zwanej Czeskiej Drużynie Armii Rosyjskiej, która brała udział w walkach o odrodzenie niepodległej Czechosłowacji.
Okres międzywojenny, nazywany przez wołyńskich Czechów okresem prospereti, odznaczał się wzrostem gospodarczym i ożywieniem kulturalno-edukacyjnym i sportowym życia społeczności, która gromadziła się wokół Towarzystwa «Česká matice fikolská».
II wojna światowa przyniosła na Wołyń okupację sowiecką i niemiecką. Wołyńskim Czechom udało się zachować swoją narodową odrębność. Podczas wojny założyli grupę oporu «Blanik». W 1944 r. wołyńscy Czesi wstąpili do I Czechosłowackiego Korpusu Armijnego generała Ludvíka Svobody, w składzie którego brali udział w walkach o czeskie i słowackie ziemie. W 1946 r. żołnierze właśnie tego korpusu wystąpili z propozycją powrotu Czechów do ojczyzny. 10 lipca 1946 r. została zawarta odpowiednia umowa międzynarodowa.
W 1947 r. wołyńscy Czesi wrócili do Czechosłowacji, ale pamięć o Wołyniu, swojej małej ojczyźnie, zachowują do dzisiaj.
Oksana SZTAŃKO, Anastazja KŁUSZYNA
Fot. Anatol OLICH