Instytut Polski elementem polityki państwowej Ukrainy W związku z artykułem Iwana Poliszczuka „Wołyń i Ukraina są zainteresowani polskimi wywiadowcami?” wydrukowanym w numerze 40 (380) gazety „Wolna myśl” z dnia 18 listopada 2010 roku, staje się jasne, że ludność Wołynia w niedostatecznym stopniu jest poinformowana o działalności Instytutu Polski. Struktura ta została założona na Wydziale Stosunków Międzynarodowych Wołyńskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Łesi Ukrainki. Rada Koordynacyjna pragnie zatem przedstawić wołyńskim czytelnikom wyniki swojej działalności i plany na przyszłość, zapraszając w ten sposób wszystkich chętnych do współpracy. Instytut Polski powstał na Wołyńskim Uniwersytecie Narodowym imienia Łesi Ukrainki w roku 2008 z inicjatywy ówczesnego Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Ukrainy w Polsce (obecnie – Ambasadora Ukrainy w USA) Oleksandra Mocyka. 18 grudnia 2008 roku odbyła się uroczysta inauguracja Instytutu Polski, na którą zostali zaproszeni przedstawiciele administracji obwodowej i miejskiej, hierarchowie Kościołów Katolickiego i Prawosławnego oraz wybitni naukowcy z kraju i zza granicy. Pierwszemu uroczystemu posiedzeniu przewodniczył rektor Wołyńskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Łesi Ukrainki, stworzono również kolegium honorowe, które ma ułatwiać pracę Instytutu. Powołano również Radę Koordynacyjną, na czele której stoi obecnie prof. Natalia Kocan. Jak zauważa sama pani Prezes Rady Koordynacyjnej, zarzucanie Instytutowi „przejawów ukrainofobii” jest nieracjonalnie ponieważ Instytut prowadzi swoje działania - wybiera tematy dla konferencji, okrągłych stołów itd. - odpowiednio do ściśle określonych zasad polityki państwowej Ukrainy. Tak więc uczelni są bliskie zasady tolerancji i wzajemnego poszanowania, podobnie jak wspomnianemu w artykule pana Poliszczuka naszemu rodakowi Hryhorijowi Kuprijanowiczowi – „w stylu najlepszych tradycji europejskich” (cytat z artykułu w „Wolnej myśli”). W ciągu dwóch lat działalności Instytutu Polski Rada Koordynacyjna wspólnie z Wydziałem Stosunków Międzynarodowych założyła siedzibę i bibliotekę o tematyce ukraińsko-polskiej. Zorganizowała ponadto szereg przedsięwzięć naukowych, między innymi: międzynarodową konferencję „Problemy rozwoju terenów pogranicznych i ich udział w procesach integracyjnych”, 2 spotkania w formule okrągłego stołu „Doświadczenia przystąpienia Polski do struktur europejskich i euroatlantyckich: lekcje dla Ukrainy” oraz „Nowe państwo nad Wisłą: transformacja geopolityczna euroatlantyckiego systemu bezpieczeństwa”, seminarium naukowe „Współpraca transgraniczna Ukrainy i Polski: stan, problemy, perspektywy”, a także spotkanie studentów Wydziału Stosunków Międzynarodowych z przedstawicielami Polskiej Akademii Dyplomatycznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. W ramach Konsorcjum Uniwersytetów Polskich i Ukraińskich została podpisana umowa o współpracy między Instytutem Polski a Instytutem Badań Wschodnich Uniwersytetu Warszawskiego. Z inicjatywy Instytutu Polski w bieżącym roku studencka młodzież odbyła tygodniową praktykę językowo-krajoznawczą w polskim mieście Leżajsk, podczas której zwiedziła Kraków, Łańcut i Rzeszów. Uczestnicy kursu językowego za granicą otrzymali certyfikaty standardu europejskiego. Podobny tygodniowy kurs w Polsce został zorganizowany dla chętnych do pogłębienia znajomości języka niemieckiego. Instytut Polski wspierał udział wykładowców katedry języków obcych Wydziału Stosunków Międzynarodowych w III Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Literaturoznawstwo, językoznawstwo i kulturoznawstwo jako płaszczyzny przekazu we współczesnej glottodydaktyce” Instytutu Neofilologii Wyższej Państwowej Szkoły Zawodowej w Chełmie oraz seminarium metodycznym dla filologów z Ukrainy w Zakopanym. Ponadto, pracownicy Instytutu Polski wzięli czynny udział w Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Biuletyn Polsko-Ukraiński: europejska tradycja dialogu kultur”, która odbyła się w ramach obchodów 10-tej rocznicy katedry polonistyki Kijowskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Tarasa Szewczenki. W omawianym okresie ważnym rodzajem działalności Instytutu Polski stała się wymiana naukowców z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. W ramach tego programu prof. Wołodymyr Osadczy przeprowadził kurs wykładów dla studentów Wydziału Stosunków Międzynarodowych. Pragniemy podkreślić, że na Wydziale Stosunków Międzynarodowych bardzo poważnie podchodzimy do kwestii wyboru specjalistów i tematów kursów wykładowych, ponieważ zdajemy sobie sprawę z odpowiedzialności wagi państwowej, jaka się z tym wiąże. W najbliższej przyszłości odbędą się następne konferencje międzynarodowe: „Europejskie procesy integracyjne i współpraca transgraniczna” (26-27 maja 2011) i „Aktualne problemy stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej krajów świata” (13-14 października 2011). Do prezentacji wyników badań naukowych zapraszamy na te konferencje wszystkich chętnych, gotowych wystąpić w formacie „nieukrainofobijnym. Niestety zdarzają się czasem tacy nieszczęśni doradcy, którzy wyłącznie słownie gotowi są do kierowania działań tych lub innych instytucji społecznych, sami natomiast kryją się za wysokim płotem i nie wnoszą żadnego wkładu do konstruktywnego rozwoju stosunków ukraińsko-polskich. Wyrażamy nadzieję, że pan Iwan Poliszczuk nie należy do grona tych fałszywych patriotów, dlatego zapraszamy go do czynnej współpracy na rzecz naszej wspólnej Ojczyzny. Rada Koordynacyjna Instytutu Polski Wołyńskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Łesi Ukrainki